Muzycy i kompozytorzy

Piotr Biazik ur. się w 1971 roku w Częstochowie. W latach 1994-99 studiował w Akademii Muzycznej w Katowicach. W 2001 roku ukończył studia podyplomowe w Akademii Muzycznej w Katowicach na Wydziale Instrumentalistyki u prof. Joachima Pichury. Był stażystą Litewskiej Akademii Muzycznej u prof. Ricardasa Sfiackiewiciusa, dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu i Konkursu Rozrywkowej Muzyki Akordeonowej "Konfrontacje" w Częstochowie. Grał w zespole Ars Harmonica Pracował w Instytucie Muzyki Akademii im. Jana Długosza, Zespole Szkół Muzycznych oraz Młodzieżowym Domu Kultury w Częstochowie.(źróło http://piotrbiazik.prv.pl/)


Łukasz Dziedzic (ur. 9 października 1982 w Częstochowie) – polski aktor musicalowy, wokalista, śpiewak – baryton. W 2005 roku ukończył Studium Wokalno Aktorskie im. Danuty Baduszkowej przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. Karierę rozpoczął dzięki głównej roli męskiej w musicalu "Taniec Wampirów" Romana Polańskiego, wystawionym na scenie Teatru Muzycznego Roma w Warszawie w reżyserii Corneliusa Baltusa. (źródło: Wikipedia)

Tadeusz Ehrhardt - Orgielewski polski kornecista jazzowy. Urodził się w Częstochowie. W 1969 roku założył zespół Five O'Clock Orchestra, ale w roku 1977 wyjechał z rodziną do RFN i zespół rozpadł się. W 1999 roku, w czasie krótkiej wizyty w Częstochowie, pod wpływem spotkania z członkami zespołu, wznowił karierę muzyczną oraz reaktywował zespół. Na stałe mieszka w Akwizgranie (Aachen), gdzie założył międzynarodową grupę Aix Dixie Connection.  Jest pomysłodawcą częstochowskiego festiwalu Jazz Spring Częstochowa. (źródło: Wikipedia)


Janusz Gniatkowski (ur. 6.VI.1928 we Lwowie - zm. 23.VII.2011 w Poraju) - polski piosenkarz.Pierwsze nagrania zarejestrował z katowickim zespołem Jerzego Haralda w roku 1954. Rok później z Nataszą Zylską i Janem Dankiem ruszył na tournée po Polsce, ZSRR, NRD, Czechosłowacji, Mongolii, RFN, Francji i Austrii. Potem często Koncertował dla Polonii w USA, Kanadzie, Australii. Nagrywał z orkiestrami Jana Cajmera i Zygmunta Wicharego. Jego karierę przerwał poważny wypadek samochodowy (1991), po którym artysta długo wracał do zdrowia. W 2004 r. w Filharmonii Częstochowskiej świętował 50-lecie działalności artystycznej. Koncert zarejestrowała i emitowała TVP. W czerwcu 2008 odbył się uroczysty koncert z okazji 80. urodzin Janusza Gniatkowskiego, gdzie również śpiewał sam Jubilat.  Jest żonaty z Krystyną Maciejewską. W dniach 15-16 września 2007 r. odbył się I Festiwal Piosenek Janusza Gniatkowskiego, w którym również sam artysta brał udział. W dniach 13-14 września 2008 miał miejsce II Festiwal Piosenek Janusza Gniatkowskiego, podczas którego mogliśmy znów także podziwiać śpiewającego Janusza Gniatkowskiego. (źrółó: Wikipedia)
Antoni "Ziut" Gralak (ur. 5 maja 1955 w Boguszowie-Gorcach) – polski muzyk (trębacz), kompozytor i producent muzyczny. Kompozytor muzyki filmowej i teatralnej. Związany ze scena drum’n'bassową. Gralak grał w zespołach Free Cooperation i Young Power oraz bliższych rockowi grup Sfora i Woo Boo Doo i międzynarodowej Universal Supersession. Znany jest jako współtwórca jazz-rockowej formacji Tie Break. Pomimo sukcesu Tie Breaku, zdecydował się na karierę solową. Prowadzi dwa autorskie projekty - GRAAL i YeShe. Jego płyty (szczególnie GRAAL) można zaliczyć do stylu, który w dużym uproszczeniu można określić jako free jazz. YeShe jest z kolei próbą przeniesienia drum'n'bassowej estetyki, kojarzonej dotychczas głównie z kulturą klubową, na bardziej tradycyjny sposób serwowania muzyki. 
W 1999 roku założył pracownię Jasnachmura (obecnie Fundacja Wspierania Kultury), gdzie realizowane są projekty multimedialne, filmowe, kreowanie wizerunku w sieci, koncerty i festiwale. (źródło: Wikipedia)

Gypsy Swing Quartet został założony w 2001 roku przez Siergieja Wowkotruba – lidera, wirtuoza skrzypiec, muzyka pochodzącego z Ukrainy, od 20 lat na stałe mieszkającego w Polsce. W mistrzowskiej grze Siergieja mocno wyczuwalne są emocje cygańskiego swingu manouche, połączonego z delikatną wschodniosłowiańską nutką. Lider współpracował m.in. z: „Jazz Band Ball Orchestra”, „Hot D’Jazz Trio”, „Five O’Clock Orchestra” oraz jednym z największych współczesnych gitarzystów gatunku manouche – Joscho Stephanem. Siergiejowi na scenie towarzyszą: Sebastian Ruciński (gitara), Tomasz Wójcik (gitara), Piotr Górka (kontrabas)–wszyscy są absolwentami Instytutu Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach, muzycy współpracujący na co dzieńz gwiazdami polskiej estrady. Niezwykła wrażliwość i temperament muzyków ujawniają się zarówno w grze zespołowej, jak i w partiach solowych. a obszerny repertuar “Siergiej Wowkotrub Gypsy Swing Quartet” składają się nie tylko standardy gypsy swingu, inspirowane twórczością Django Reinhardta i Stephana Grappelliego ale i znane, doskonale zaaranżowane przeboje muzyki rozrywkowej i filmowej. Świeży i oryginalny sposób prezentowania muzyki ze świata jazzu i rozrywki zyskuje zespołowi szerokie grono słuchaczy, zaś koncerty to prawdziwe muzyczne spektakle o starannie przemyślanej dramaturgii i niezwykłej atmosferze. Zespół koncertował w kraju i za granicą, jest laureatem konkursów i festiwali m.in.: „ZłotaTarka”.

Habakuk początki tej jednej z czołowych polskich grup reggae sięgają 1989 roku. W swym dorobku zespół posiada pięć płyt, które zebrały znakomite recenzje. Ogromna ilość koncertów klubowych i występów plenerowych świadczy o aktywności i popularności grupy. Szczególnym wydarzeniem artystycznym 2006 roku, stało się nagranie płyty w hołdzie Jackowi Kaczmarskiemu z nowymi aranżacjami songów barda "Solidarności" oraz promująca płytę trasa koncertowa. W czerwcu bieżącego roku zespół wystąpił na festiwalu w angielskim Glastonbury -  jednej z największych imprez plenerowych w Europie.


Bronisław Huberman (ur. 19.XII.1882 r. w Częstochowie; zm. 15.VI.1947 r. w Corsier-sur-Vevey nad Jeziorem Genewskim w Szwajcarii) - polski skrzypek i pedagog żydowskiego pochodzenia. Należy do grona najwybitniejszych polskich skrzypków XX wieku. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął pod kierunkiem M. Michałowicza i J. Rozena. Szybko zyskał opinię „cudownego dziecka” i rozpoczął błyskotliwą karierę. W 1892 r. podjął naukę gry na skrzypcach w Berlinie, pod kierunkiem światowej sławy pedagoga i skrzypka, Józefa Joachima. Już wtedy koncertował m.in. w Wiedniu, a rok później w Niemczech, Holandii, Belgii i Francji. Od swojego protektora i opiekuna, Jana hr. Zamoyskiego otrzymał skrzypce Gibson wykonane przez Stradivariusa. 

W 1896 r. Huberman wykonał w Wiedniu koncert Brahmsa w obecności kompozytora. Podejmował współpracę artystyczną m.in. z wiolonczelistą Pablo Casalsem i pianistą Ignacym Friedmanem. Wspólnie wykonali w 1927 r. komplet triów L. van Beethovena w ramach obchodów 100-lecia śmierci tego kompozytora.  Huberman był inicjatorem powołania Israel Philharmonic Orchestra w Tel Awiwie. Był także propagatorem idei Zjednoczonej Europy. Wygłaszał na ten temat odczyty i publikował artykuły. Zajmował się także działalnością pedagogiczną. Jego uczennicą była m.in. Irena Dubiska. Prowadził klasę mistrzowską w Akademie für Musik w Wiedniu. Za działalność odznaczono go m.in. orderem Polonia Restituta (1926). 

Od 1997 roku co dwa lata w częstochowskiej filharmonii odbywa się Międzynarodowy Festiwal Wiolinistyczny im. Bronisława Hubermana. (źródło: Wikipedia)


Janusz "Yanina" Iwański gitarzysta, kompozytor, producent i autor tekstów. W ostatnich latach znany szerokiej publiczności przede wszystkim ze współpracy z zespołem Maanam, a także ze wcześniejszych dokonań duetu Soyka Yanina, z którym to ma na koncie ponad 1500 koncertów zagranych nie tylko w kraju, ale także w całej Europie, Stanach Zjednoczonych i Meksyku.

Jest autorem i wykonawcą przeboju „Wielkie podzielenie”, który pomimo upływu czasu nadal jest grany przez wiele rozgłośni radiowych, takich jak choćby Polskie Radio, VOX FM czy Radio Złote Przeboje. Jako gitarzysta bardzo swobodnie porusza się w różnych stylach muzycznych. Jego dyskografia obejmuje ponad 30 płyt nagranych z różnymi artystami, a wytrawni fani jazzu z pewnością kojarzyć go będą ze współpracy z takimi gwiazdami światowego formatu jak Tomasz Stańko, Adam Rodgers czy Bob Stewart, a także jako współzałożyciela i lidera legendarnej jazz-rockowej formacji Tie Break.


Andrzej Jasiński (ur. 23 października 1936 w Częstochowie) – wybitny pianista i pedagog. W roku 1952 ukończył w Częstochowie Państwową Średnią Szkołę Muzyczną u Stefanii Borkowskiej. Następnie w latach 1952-59 studiował w klasie fortepianu Władysławy Markiewiczówny w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, którą ukończył dyplomem z wyróżnieniem. W latach 1961-62 doskonalił swoje umiejętności w Paryżu pod kierunkiem Magdy Tagliaferro. W 1960 roku zdobył I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Marii Canals w Barcelonie. 

Działalność koncertową rozpoczął już podczas studiów - zadebiutował za granicą w 1961 roku z orkiestrą RAI w Turynie pod dyrekcją Carlo Zecchiego. Koncertował we wszystkich filharmoniach w Polsce, a także w Związku Radzieckim, Czechosłowacji, Niemczech, Francji, Urugwaju, Brazylii i Japonii. Występował również na festiwalach muzycznych. Razem z Józefem Stomplem grał koncerty na dwa fortepiany J.S. Bacha i W.A. Mozarta z towarzyszeniem orkiestry. Z WOSPRiTV i orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie dokonał kilku nagrań archiwalnych. Współpracuje także z kwintetem dętym NOSPR.
Zasiada w jury międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. w Warszawie (Konkurs Chopinowski: 1975, 1980, 1985, 1990, 1995 – jako członek, 2000 i 2005 – jako przewodniczący), Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli, Feruccio Busoniego w Bolzano, Van Cliburna w Fort Worth, Piotra Czajkowskiego w Moskwie i innych w Dublinie, Leeds, Monachium, Paryżu, Amsterdamie, Terni, Budapeszcie, Utrechcie, Bonn, Cagliari, Dortmundzie, Zwickau, Pekinie, Pretorii, Seulu, Tokio, Tel Awiwie, Miami, Taipei, Kurytybie, Casablance, Rabacie, Marrakeszu, Monterrey. (źródło: www.am.katowice.pl)

Łukasz Kluczniak (ur. 7 czerwca 1977 w Piotrkowie Trybunalskim) – polski saksofonista jazzowy, kompozytor i aranżer. Mieszka na stałe w Częstochowie, w mieście tym ukończył Szkołę Muzyczną w klasie klarnetu, a następnie studiował w latach 1997 - 2001 w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w klasie saksofonu (obecnie Wydział Kompozycji, Interpretacji, Edukacji i Jazzu).Współpracuje na stałe z takimi muzykami jak: Janusz Iwański, Andrzej Przybielski, Marcin Lamch, Przemek Pacan, Arek Skolik, Robert Jarmużek, Marcin Pospieszalski oraz zespołami: Drum Freaks Milo Kurtisa, Chromosomos (z tym zespołem znalazł się na amerykańskiej płycie "The Best of Polish Jazz 2005), Mucha Collective. Grał na wielu festiwalach jazzowych w Polsce: Warsaw Summer Jazz Days, Jazz nad Odrą i za granicą, w Czechach, Rzymie, na Słowacji, w Niemczech (Leipzig Jazz Festival), Grecji (European Jazz Festival 2007).  (źródło: Wikipedia)

Krzysztof Komeda-Trzciński (ur. 27 kwietnia 1931 w Poznaniu, zm. 23 kwietnia 1969 w Warszawie) – polski kompozytor i pianista jazzowy, twórca znanych na całym świecie standardów jazzowych i muzyki filmowej. Pionier jazzu nowoczesnego w Polsce. Najczęściej występował z własnym sekstetem (założonym w 1956). Napisał muzykę do 65 filmów. Pierwszym filmem zilustrowanym muzycznie przez Komedę była etiuda filmowa Romana Polańskiego "Dwaj ludzie z szafą" (1958), ostatnim zaś również film tego reżysera - "Dziecko Rosemary" (USA, 1968), ze słynną "Kołysanką" jako motywem przewodnim. Z wykształcenia lekarz laryngolog. Jako muzyk jazzowy wywarł istotny wpływ na ukształtowanie się oryginalnego stylu, określanego jako polska szkoła jazzu, który już po tragicznej śmierci artysty miał wpływ na rozwój międzynarodowej sceny jazzowej, zwłaszcza awangardy lat 70. XX wieku skupionej wokół wydawnictwa ECM. Mieszkał m.in. w Częstochowie, Wałbrzychu. Ostrowie Wielkopolskim (matura 1950 w Gimnazjum Męskim, udział w spotkaniach "Klubu Muzyki i Poezji"), Poznaniu (studia medyczne). (źródło: Wikipedia)

Jerzy Kossela (właśc. Kosela) (ur. 15.VII.1942 w Częstochowie) – polski gitarzysta, wokalista, autor tekstów i kompozytor, współzałożyciel i członek zespołów Elektron, Niebiesko-Czarni, Pięciolinie i Czerwone Gitary. W latach 1965-1967 pierwszy lider zespołu Czerwone Gitary. Po odejściu z Czerwonych Gitar pozostał czynny w polskim życiu muzycznym i występował na estradzie do 1976 roku, po czym rozpoczął pracę w charakterze prezentera dyskotekowego, którą wykonywał przez 15 lat. Po powrocie Czerwonych Gitar na estradę w 1991 r. znalazł się w zespole ponownie jako gitarzysta i wokalista. Odszedł w 1993 roku w wyniku konfliktu z ówczesnym liderem Sewerynem Krajewskim. Od 1999 znowu (po raz trzeci) w składzie zespołu. Jego estradowe pseudonimy to: Ciamcialamcia i Juras.  Autor wielu ponadczasowych przebojów w tym: "Bo ty się boisz myszy" (muzyka i tekst), "Historia jednej znajomości", "Matura" (teksty do muzyki Krzysztofa Klenczona). Współautor książki "Czerwone Gitary to właśnie my" (Warszawa 1992) (źrółó: Wikipedia)


Juliusz Łuciuk (ur. 1 stycznia 1927 w Brzeźnicy k. Radomska) - polski kompozytor. Syn Andrzeja Łuciuka, częstochowskiego organisty i kompozytora oraz absolwent częstochowskich szkół muzycznych. Łuciuk zaliczany jest do czołówki polskich kompozytorów współczesnych. Jego twórczość ewoluowała od estetyki neoklasycznej, poprzez poszukiwania awangardowych rozwiązań obejmujących takie środki techniki kompozytorskiej, jak aleatoryzm, sonorystyczną regulację materiału dźwiękowego (m.in. eksploracja wnętrza fortepianu, gra bezpośrednio na strunach, wykorzystanie pałek perkusyjnych itp. - np. Passacaglia na fortepian, Lirica di timbri na fortepian) do uproszczenia faktury i stylistyki brzmienia. Od połowy lat 70. XX wieku Łuciuk zwracał się w kierunku tzw. stylistyki neotonalnej. W jego dorobku wybitne miejsce zajmują liczne dzieła o tematyce religijnej.

Paweł Łukaszewski(ur. 19 września 1968 w Częstochowie) – polski kompozytor, dyrygent, pedagog i organizator życia muzycznego.


Wojciech Łukaszewski (ur. 10.III.1936 w Częstochowie - zm. 13.IV.1978 roku w Częstochowie) – kompozytor, pedagog, krytyk muzyczny, organizator życia muzycznego. 


Krzysztof Majchrzak (ur. 6 stycznia 1954 w Częstochowie) – artysta muzyk, kompozytor. Jeden z najbardziej twórczych gitarzystów basowych w Europie. Współtwórca formacji Labirynt, Tie Break i Sunset. Współpracował z New Jazz Band, Street Blues, Symphonic Sound Orchestra Jarosława Śmietany. Od roku 1988 mieszka i tworzy we Francji.  (źródło: Wikipedia)
Jerzy Marchwiński (ur. 6 stycznia 1935 w Truskolasach k/ Częstochowy) – polski pianista, kameralista i pedagog. Zaliczany jest do grona najwybitniejszych polskich pianistów i kameralistów, jako pianista realizuje się przede wszystkim na gruncie kameralistyki. W latach 1974–1981 był członkiem Kwartetu Polskiego Radia i Telewizji. Zespół ten nazywany był także Kwartetem Mistrzów (tworzyli go, obok Jerzego Marchwińskiego: Konstanty Andrzej Kulka – skrzypce, Stefan Kamasa – altówka i Roman Jabłoński – wiolonczela). Jerzy Marchwiński partnerował czołowym polskim artystom, wśród których byli m.in śpiewacy: - Stefania Woytowicz, - Andrzej Hiolski, - Edmund Kossowski, - Teresa Żylis-Gara, skrzypkowie: - Konstanty Andrzej Kulka, - Wanda Wiłkomirska, - Krzysztof Jakowiczi. Najczęściej występował z żoną, śpiewaczką Ewą Podleś. Dokonał licznych nagrań radiowych, telewizyjnych dla radiofonii i stacji telewizyjnych krajowych i zagranicznych, a także szeregu nagrań płytowych. Brał udział w nagraniach 25 płyt długogrających (wydanych przez Polskie Nagrania), z których większość posiada swoje reedycje na płytach kompaktowych. Należy do nich m.in. rejestracja kompletu dzieł na skrzypce i fortepian Karola Szymanowskiego, za które wraz z Andrzejem Kulką Marchwiński otrzymał Nagrodę Prezesa Polskiego Radia i Telewizji. Ponadto, Jerzy Marchwiński zasiadał wielokrotnie w jury licznych krajowych i międzynarodowych konkursów muzycznych. W Polsce brał udział, jako juror, w konkursach wokalnych, m.in. w takich, jak: Międzynarodowy Konkurs dla Młodych Wokalistów im. Stanisława Moniuszki oraz konkurs o nagrodę im. A. Hiolskiego. Udziela się także jako organizator i animator życia muzycznego. Jest członkiem Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków. Z jego inicjatywy powołane zostało w 1991 roku w Paryżu Stowarzyszenie Polskich Artystów Muzyków we Francji (SPAMF). (źródło: Wikipedia)

Michał Masłoń swe wykształcenie nabywał na wydziale wokalno-aktorskim Akademii Muzycznej w Łodzi. Swój warsztat wokalny trenował u profesor Haliny Romanowskiej (sopran) oraz u profesor Henryki Januszewskiej (sopran). Po zakończeniu studiów wyjechał do Niemiec. Dwukrotnie brał udział w trasie koncertowej w Niemczech i Austrii z grupą 12 Międzynarodowych Tenorów. Jego kariera nabrała tempa za sprawą uzyskania wysokiej pozycji w konkursie "Emigranci Mają Talent" organizowanym przez Polskie Radio w Londynie. Jego pierwszy teledysk do piosenki "Z niewielkiej oddali", nakręcony w listopadzie 2009 roku, przy współpracy z TVP Katowice bił kilka tygodni rekordy popularności w Liście Przebojów programu „To Brzmi”. Obecnie pracuje w Miejskim Domu Kultury w Częstochowie jako nauczyciel śpiewu przygotowuje również debiutancki krążek.


Jerzy Michotek (ur. 31.XII.1921 w Częstochowie - zm. 17.VII.1995 w Warszawie) - polski aktor i piosenkarz, reżyser programów tv i estradowych. Urodził się w Częstochowie, ale do 1939 roku mieszkał we Lwowie (pochodził z rodziny o korzeniach ormiańskich, od pokoleń osiadłej we Lwowie). Jego ojciec Feliks był właścicielem cukierni mieszczącej się w starej kamienicy nr 24 w Rynku. Okres II wojny światowej spędził w sowieckich łagrach. Po wojnie osiedlił się we Wrocławiu I ukończył wydział humanistyczny Uniwersytetu Wrocławskiego ze specjalnością historyk literatury polskiej. W latach pięćdziesiątych złożył w Warszawie eksternistyczny egzamin aktorski i reżyserski. Podczas studiów prowadził teatr akademicki i cykl audycji radiowych "Wesoła Wrocławska Karuzela". Jeden z najpopularniejszych piosenkarzy lat pięćdziesiątych, autor tekstów i muzyki wielu piosenek. W latach sześćdziesiątych związany z "Pagartem" i "Artosem" jako kierownik artystyczny i reżyser programów estradowych. Był autorem wydanych w 1990 wspomnień "Tylko we Lwowie".  Działał w Towarzystwie Miłośników Lwowa, był zaangażowany w odbudowę Cmentarza Łyczakowskiego. 
Zbigniew Alexander Pinderak polski Tenor mieszkający na stałe w Austrii, którego edukacja muzyczna rozpoczęła się w szkole muzycznej, w klasie gitary. Edukację wokalną rozpoczal w chórze chłopięco-męskim prof. Stuligrosza w Poznaniu. Rozpoczęte w 1988 roku studia wokalne na Akademii Muzycznej w Lodzi kontynuowal w Wyższej Szkole Muzycznej im. Carla Marii von Webera w Dreźnie. Dyplom śpiewaka operowego i koncertowego uzyskał w tej uczelni z wyróżnieniem. Przez 5 lat Alexander Pinderak związany był z Semperoper w Dreźnie. Po przeniesieniu się do Wiednia rozpoczął współprace z Wiedeńską Staatsoper i Wiener Hofmusikkapelle, gdzie od ponad 500 lat muzykują razem Wiedeńscy Filharmonicy, chór chłopięcy Wiener Sängerknaben i śpiewacy z wiedeńskiej Staatsoper. W latach 2005-2008 roku występował gościnnie w teatrach i salach koncertowych całej Europy nie będąc związanym na stale z żadnym teatrem. Na deskach polskich teatrów pojawił się po raz pierwszy w Operze Krakowskiej w roku 2004. W 2006 roku wykonał partię tenorową 9 Symfonii Beethovena z orkiestrą mediolańskiej La Scali na festiwalu Warszawska Praga. Rok później zadebiutował Operze Narodowej w Warszawie rolą Almavivy w Cyruliku Sewilskim i na zaprosznie dyrektora Wita rozpoczął współpracę z Filharmonią Narodową. Od sezonu 2008 jest solistą Wiedenskiej Volksopery, gdzie debiutuje partią Tamina w „Czarodziejskim Flecie” Mozarta. (źródło: http://www.pinderak.com/)
Rodzina Pospieszalskich to muzyczna rodzina pochodząca z Częstochowy. Jej członkowie nagrywali, komponowali i koncertowali zarówno pod własnym szyldem jak i z czołówką polskiej sceny muzycznej: Anną Marią Jopek, Justyną Steczkowską, Voo Voo. 
Z rodziną Steczkowskich i innymi artystami co roku od grudnia do lutego odbywają serię koncertów wykonując w aulach koncertowych i kościołach kolędy i pastorałki często w niekonwencjonalnych aranżacjach i nowoczesnych brzmieniach.
 
* Jan Pospieszalski – basista, kompozytor, dziennikarz
o syn Franek Pospieszalski (ur. 1993) – kontrabasista
o córka Barbara Pospieszalska (ur. 1997) – skrzypaczka
 
* Mateusz Pospieszalski – saksofonista, kompozytor
o syn Marek Pospieszalski – saksofonista, klarnecista
o syn Łukasz Pospieszalski – pianista
 
* Marcin Pospieszalski – basista, kompozytor
o żona Lidia Pospieszalska – wokalistka
o syn Nikodem Pospieszalski – perkusista, kompozytor
o syn Mikołaj Pospieszalski – skrzypek, basista
 
* Karol Pospieszalski – gitarzysta, tubista, trębacz
o córka Paulina Pospieszalska – wokalistka
o syn Szczepan Pospieszalski – kompozytor, trębacz

* Paweł Pospieszalski - gitarzysta, kompozytor (źródło: Wikipedia)


Krzysztof Pośpiech w 1980 r. ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Katowicach (obecnie Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego w Katowicach). Pracował jako pedagog w II LO im. Romualda Traugutta oraz w Zespole Szkół Muzycznych im. Marcina Józefa Żebrowskiego w Częstochowie. Wykładał na Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, współpracował z Filharmonią Częstochowską, gdzie prowadził chór. Był również dyrygentem chóru Pochodnia.  Był inicjatorem i pomysłodawcą utworzenia Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Sakralnej GAUDE MATER, jak również prezesem i założycielem Ośrodka Promocji Kultury Gaude Mater w Częstochowie. Doprowadził do odnowienia obchodów Święta muzyki (listopad - św. Cecylii), był popularyzatorem znanych przedwojennych śpiewaków operowych Jana, Edwarda i Józefiny Reszków, inicjując konkurs wokalny ich imienia.
Krzysztof Pośpiech jako dyrygent chóru i orkiestry odbywał liczne podróże zagraniczne zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia. 
Chóry pod jego kierownictwem wykonywały najtrudniejsze utwory z repertuaru chóralnego, m.in. Jan Sebastian Bach Pasja według św. Jana (BWV 245), Ludwig van Beethoven IX Symfonia d-moll, Wolfgang Amadeusz Mozart Requiem d-moll (KV 626), Wolfgang Amadeusz Mozart Msza koronacyjna (KV 317), Aleksandr Borodin Tańce połowieckie i in.  Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasług, Nagrodą Prezydenta Miasta Częstochowy, Nagrodą Marszałka Województwa Śląskiego. Zmarł 21 września 2011 r. w Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi wskutek choroby nowotworowej. Pochowany został 24 września 2011 r. na Cmentarzu Komunalnym w Częstochowie w Alei Zasłużonych.  (źródło: Wikipedia)

Janusz Siadlak założyciel i od początku dyrygent “Collegium Cantorum”, w latach 2003-2009 kierownik Chóru w Zespole Pieśni i Tańca “Śląsk”, jest absolwentem Wychowania Muzycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie oraz Podyplomowego Studium Chórmistrzowstwa Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, które ukończył z wyróżnieniem. Brał udział w kursach, seminariach, sympozjach, które prowadzili wybitni dyrygenci i przedstawiciele chóralistyki światowej m.in. prof. Heinrich Poos z Frankfurtu nad Menem, dr Hans Jaskulsky z Konserwatorium w Bochum, dr Hayashi Hikaru z Uniwersytetu w Tokio, Uwe Gronostay z Filharmonii Berlińskiej, prof. Tatsuya Muratani z Tokio oraz Dyrektor Polskiego Chóru Kameralnego Jan Łukaszewski . Wyróżniany nagrodą dla “Najlepszego Dyrygenta” na konkursach chóralnych. W roku 1998 został wyróżniony nagrodą Wojewody za całokształt pracy artystycznej, a w sierpniu roku 2000 nagrodą Prezydenta Miasta Częstochowy za szczególne osiągnięcia w dziedzinie muzyki. Janusz Siadlak wybrany został w plebiscycie Gazety Wyborczej w Częstochowie “Twórcą Roku 2000″ a kapituła Życia Częstochowy wybrała go “Człowiekiem Roku 2000″. Obecnie zainteresowania Janusza Siadlaka zmierzają w kierunku pogłębiania wrażliwości na jakość i ekspresję dźwięku, uzyskania bogactwa barw brzmienia a poprzez pogłębianie warsztatu wokalnego śpiewaków do uzyskania jak największej homogeniczności brzmienia chóru. (źródło: http://www.janusz.siadlak.pl/)


Arek Skolik (ur. 1970 w Częstochowie) − polski perkusista, kompozytor i aranżer jazzowy. Współpracował ze Stanisławem Soyką, Januszem Muniakiem, Tomaszem Gwincińskim, Leszkiem Możdzerem, Maciejem Sikałą, Andrzejem Urnym, Tymonem Tymańskim, Adamem Lomanią, Tomaszem Szukalskim, Jarosławem Śmietaną, Piotrem Baronem, Piotrem Wojtasikiem, Jerzym Milianem, Joachimem Menclem, Johnem Zornem, Steve'm Loganem, Niną Stiller, Davidem Lamare i Ireneuszem Dudkiem. (źródło: Wikipedia)


Zygmunt Staszczyk "Muniek" urodził się 5 listopada 1963 roku w Częstochowie. Pochodzi z robotniczej rodziny. Matka sprzedawała w sklepie spożywczym, ojciec pracował w hucie. Swoją przygodę z rockiem rozpoczął już za czasów szkoły podstawowej. Kiedy to pod wpływem swoich kolegów zaczął słuchać zespołów rocka (Slade, Sweet, Suzi Quarto, T. Rex…) następnie punk rocka (The Cash, The Stranglers, Sex Pistols…)
Wtedy też poznał swojego przyjaciela Jacka Wudeckiego (pseud. Słoń) Idea założenia grupy punkowej zrodziła się jeszcze za czasów podstawówki. Eazem za Słoniem „założyli” kapelę o nazwie George Staszczyk Selection, która później przeistoczyła się w The Schoolboys. Tak właściwie, to nie była żadna kapela. Było ich dwóch i większość procesów twórczych zachodziło jedynie w ich głowach. Staszczyk próbował nauczyć się grać na gitarze. Niestety nie za dobrze mu to wychodziło. Miał w głowie kawałki, ale nie potrafił ich zagrać. Wtedy też na własne potrzeby wymyślił cos w rodzaju wyśpiewywania dźwięków Po szkole podstawowej rozpoczął naukę w IV Liceum im. H. Sienkiewicza w klasie IV b , której wychowawcą był profesor Marian Kucharski. W liceum dowiedział się, że do klasy sportowej chodzi Marek Kramer, który także marzył o założeniu własnego zespołu. Jako, że Staszczyk nie potrafił za dobrze grać na żadnym instrumencie (od gitary nie raz pokrwawił sobie palce) Marek wpadł na pomysł, żeby śpiewał. Tak więc powstał pierwszy realny zespół. Marek grał na pudle , bo nie miał jeszcze swojej gitary elektrycznej, Staszczyk śpiewał. Wymyślili nawet nazwę - Opozycja. Do zespołu dołączył jeszcze Jacek „Koniu” Śliwczyński, który grał na pudle partie basowe, jako, że nie posiadał prawdziwego instrumentu. Na bębnach dołączył Tomek Knap I taki był początkowy skład Opozycji. Pierwszy koncert zagrali na Andrzejkach w szkole, jako duet nowofalowy Atak.
Atak a nie Opozycja, ponieważ profesor Królica od fizyki przestraszył się i kazał im zmienić nazwę (był rok 80). Regularne próby z zespołem zaczęły się w Blachowni pod Częstochową, niedługo po Andrzejkach. Początkowo koledzy pragnęli pozbyć się Staszczyka z zespołu. Z dwóch powodów. Po pierwsze ich gusta muzyczne lekko się rozmijały. A poza tym wszyscy zgodnie twierdzili, że Staszczyk nie potrafi śpiewać, co zresztą było prawdą. Udało mu się jednak dogadać z niektórymi kolegami z zespołu i od tej pory śpiewał tylko dwa utwory. Między innymi słynny numer „Cermila” o wampirze, który był jednym z jego pierwszych tekstów, a który stał się jednym ze słynniejszych przebojów Opozycji.
W roku 1981 zakwalifikowali się do Jarocina jako kapela konkursowa. Po przesłuchaniu Walter Chełstowski pogratulował Staszczykowi nagrania „Carmila”, dzięki czemu Staszczyk zdobył poważanie w zespole. W Jarocinie koncert odbywał się w JOK-u, a finał był w amfiteatrze. Jednak do finału nie zakwalifikowali się. Konkurs wygrało wtedy TSA.
Zaraz po Jarocinie`81 Opozycja jakby podupadła. Kapela została rozwiązana na okres wakacji, by potem jesienią zawiązać się na nowo. Wpływ Staszczyka był już znacznie silniejszy. Zaczęli grać numery reggae, a raczej rock steady. W 1981 roku Staszczyk postanowił założyć własny zespół. Podczas świąt Bożego Narodzenia zaczął komponować piosenki. Zebrał kilku kolegów i wymyślił nazwę - T.Love (Teenage Love – Miłość nastolatków) dodał do niej jeszcze słówko Alternative, aby nie było wątpliwości, co do charakteru działalności grupy.
Początkowy skład: Muniek (wokal i gitara basowa), Janek Knorowski (gitara), Jacek „Słoniu” Wudecki (bębny), Darek Zając (organy).
Pierwszy koncert zagrali na własnej studniówce 4 lutego 1982 roku.
Po debiucie zaczęli być rozpoznawalni jako T.Love. Zaproszono ich nawet, żeby zagrali w konkurencyjnym liceum Traugutta, gdzie nie było kapeli. Pojawili się w pełnym składzie w rock`n`rollowym imagu… Występ odbywał się podczas akademii z okazji Dnia Kobiet. Młodzież szalała, marynarki latały w powietrzu… Jednak nie wszyscy byli zadowoleni i po trzecim numerze odłączyli im prąd;]
Po tym skandalicznym występie… zaczęli grywać w klubie „Stradom”. Zagrali tam pierwszy samodzielny koncert, na który zaprosili samych znajomych. Tam tez raz w tygodniu mogli mieć bezpłatne próby. Po ukończeniu liceum zdał w lipcu egzamin wstępny na filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Mimo dzielącej go odległości od reszty zespołu, postanowił spotykać się jak najczęściej w rodzinnym mieście (Częstochowie) i kontynuować tak niedawno zaczęte granie. Model prób na dojazd obowiązywał mniej więcej do 1985 roku, kiedy to T.Love stał się już ewidentnie zespołem warszawskim, choć Darek i Słoniu nadal dojeżdżali.
W lipcu 1983 roku razem z zespołem trafił do Malborka na festiwal „Malrock”. W późniejszym okresie uczestniczył w projektach Paul Pavique Movement, Szwagierkolaska oraz Rege Inna Polish Stylee. Występował także w filmach: w 1998 roku -w filmie - „Małżowina ” (jako kolega M), w 1993 roku w filmie Łukasz Wylężałka (też absolwenta LO im. H. Sienkiewicza) „Balanga” (zapijaczony facet ), w 2003 roku w serialu „Kasia i Tomek ” , gdzie w obsadzie aktorskiej gra samego siebie. W tym samym roku grał w „Białej sukience ”. W filmie tym wykorzystano jego piosenki : „Nie, nie , nie ”, „ She loves Dostoyevsky , „Rewolucja ”, „Dziwnym nie jest”, „Wychowanie ”, „Jazda ” i „Polowanie na słonia”. Dla młodzieży LO Sienkiewicza jest uznawany jako twórca hymnu szkolnego. Jego utwór „ Czwarte liceum ogólnokształcące ” jest rozpoznawalny w całej Polsce, ale wszyscy wiedza , że piosenka dotyczy tylko jednego liceum – IV LO im. H. Sienkiewicza w Częstochowie. Muniek Zygmunt Staszczyk często koncertuje , wielokrotnie wraca i przyjeżdża do Częstochowy. Prawie zawsze odwiedza szkołę.

A. Cieślak, ze strony: www.absolwenci.sieniu.czest.pl


Katarzyna Suska (ur. 3 sierpnia 1960 w Częstochowie) - śpiewaczka polska (mezzosopran).W 1986 ukończyła filmoznawstwo na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, a rok później uzyskała dyplom z wyróżnieniem w krakowskiej Akademii Muzycznej w klasie śpiewu Izabelli Jasińskiej-Buszewicz. Należy do grona najwybitniejszych polskich śpiewaczek operowych. (źródło: Wikipedia)

Aleksandra Szwejkowska-Belica urodziła się w 1971 roku w Częstochowie. Naukę gry na skrzypcach rozpoczęła w wieku 7 lat. Ukończyła z wyróżnieniem Państwowe Liceum Muzyczne w Częstochowie w klasie mgr Elżbiety Urbańskiej, a następnie kontynuowała naukę pod kierunkiem prof. Bartosza Bryły w Poznańskiej Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego, której dyplom z wyróżnieniem otrzymała w 1995 roku. W 1997 roku ukończyła z najwyższą notą studia podyplomowe w Wyższej Szkole Muzycznej w Mannheim (Niemcy) u prof. Wandy Wiłkomirskiej. Swoje umiejętności doskonaliła również pod kierunkiem prof. Jadwigi Kaliszewskiej i prof. Tadeusza Wrońskiego na kursach mistrzowskich w Łańcucie i Żaganiu.
Artystka jest laureatką Konkursu Skrzypcowego im. K. Szymanowskiego w Zakopanem (1987), Konkursu Skrzypcowego w Katowicach (1988), Konkursu Muzyki Kameralnej w Łodzi (1992). Uczestniczyła w X Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1991), Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Karola Szymanowskiego w Łodzi (1992) oraz w III Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Taipei na Tajwanie (1994).
Jest trzykrotną stypendystką Ministra Kultury i Sztuki, czterokrotną stypendystką Prezydenta Miasta Częstochowy oraz Fundacji im. S. Batorego, a także niemieckiej fundacji DAAD (Deutsche Akademische Austauschdienst).
Aleksandra Szwejkowska-Belica występowała pod batutą takich dyrygentów jak: Tomasz Bugaj, Renard Czajkowski, Zbigniew Gancerzewicz, Czesław Grabowski, Jerzy Kosek, Czesław Orsztynowicz, Paweł Przytocki, Jerzy Salwarowski, Marcin Sompoliński, Jerzy Swoboda, Piotr Warzecha, Tsung Yeh, Jan Miłosz Zarzycki. Na stałe współpracuje z pianistami: Cezarym Saneckim oraz Michałem Rotem.

Dyskografia:
„Barwy wieczoru” (miniatury skrzypcowe), 1996 r. z pianistką Barbarą Dmochowską
„Kaprys polski” (polska muzyka skrzypcowa), 2006 r. z pianistą Cezarym Saneckim
„Kolędy Beliców i Saneckich” 2011
„Karol Szymanowski violin works I” (dzieła K.Szymanowskiego na skrzypce i fortepian), 2011 r. z pianistą Cezarym Saneckim - Nominacja do Nagrody „Fryderyk 2012”

Artystka koncertowała w kraju i za granicą (Francja, Niemcy, Palestyna - Betlejem, Słowacja, Szwajcaria, Szwecja, Ukraina, USA,). Wykonuje muzykę solową i kameralną. Jej repertuar obejmuje pozycje od baroku do muzyki współczesnej.
Jest dyrektorem artystycznym festiwalu SKRZYPCE POD ŻAGLAMI na Mazurach oraz JURAJSKA JESIEŃ MUZYCZNA w Częstochowie.
W roku 2015 otrzymała Nagrodę Miasta Częstochowy w dziedzinie muzyki za całokształt pracy artystycznej i pedagogicznej.[żródło: archiwum artysty]


Agata Ślazyk (ur. 27 lutego 1976 r. w Częstochowie) - polska piosenkarka młodego pokolenia, członkini zespołu kabaretu Piwnica pod Baranami. Ukończyła I Społeczne Liceum im. Zbigniewa Herberta STO w Częstochowie, absolwentka WSP w Częstochowie, jest magistrem historii. W 1993 roku w Biłgoraju na Spotkaniach z Poezją Śpiewaną i Piosenką Autorską, otrzymała swoją pierwsza poważną nagrodę: Nagrodę Publiczności. W 1995 roku rozpoczęła współpracę z kompozytorem i pianistą Tomaszem Kmiecikiem. Wspólnie napisali wiele piosenek (takich jak: erotyk Lubię swoje ciało, blues Może nie jestem ciepłym pączusiem, rap Komediantka i rock Nie wierzysz, kiedy mówię kocham). Oprócz swoich tekstów wykorzystuje często twórczość innych poetów i kompozytorów. Śpiewa również wiersze krakowianki Katarzyny Grzesiak. Od 2003 roku występuje wraz z zespołem Piwnicy pod Baranami. 


Vena Valley zespół powstał w 2003 roku w Częstochowie. Po kilku miesiącach wspólnej pracy zarejestrował w studiu swoją pierwszą płytę demo "Tanellis”„ i zostało ono zauważone na scenie niezależnej i zebrało bardzo dobre opinie. Zespół na swoim koncie ma wiele zagranych koncertów, w towarzystwie polskich jak i zagranicznych gwiazd tj. ŁZY, LIPALI, KAYAH, IRA czy szwedzki SABATON oraz mnóstwo wygranych prestiżowych konkursów. Wokalistka zespołu o charyzmatycznym głosie, niejednokrotnie występowała na Festiwalu w Sopocie z takimi gwiazdami jak Thomas Anders (MODERN TALKING) czy z FORMACJĄ NIEZYWYCH SCHABUFF. (źródło http://www.venavalley.eu/)


Ludwik Wawrzynowicz (ur. 18.VIII. 1870 w Warszawie - zm. 12.II. 1957 w Częstochowie) - polski kompozytor, pedagog, dyrygent, krytyk muzyczny. Związany z Częstochową od 1902 roku, kiedy to przyjechał objąć funkcję dyrektora Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia” oraz dyrygenta zespołów wokalnych działających przy tym Towarzystwie. Dwa lata później otworzył prywatną szkołę muzyczną - pierwszą tego typu placówkę w Częstochowie. Wcześniej istniała w tym mieście szkoła muzyczna przy Kapeli Jasnogórskiej, ale kształciła ona wyłącznie młodzież na potrzeby wspomnianego zespołu. Założoną przez siebie szkołą Wawrzynowicz kierował nieprzerwanie, także podczas obu wojen światowych, do 1946 roku, kiedy to połączyła się ona z powołanym w 1945 roku Instytutem Muzycznym Kolegium Nauczycieli Muzyki. Dyrektorem tej z kolei placówki został syn Ludwika Wawrzynowicza – Tadeusz. Nowo utworzonej szkole Ludwik Wawrzynowicz przekazał nieodpłatnie instrumentarium. On sam pracował w niej do 1950 roku jako nauczyciel gry na fortepianie, a w 1955 roku brał udział w powołaniu ogniska muzycznego i przez dwa lata był jego nauczycielem. Ludwik Wawrzynowicz równolegle z działalnością pedagogiczną zajmował się krytyką muzyczną. Ponadto dał się poznać jako organizator licznych imprez muzycznych, m.in. koncertów wybitnych polskich artystów, wśród których znajdują się nazwiska pianistów: Aleksandra Michałowskiego, Artura Rubinsteina, Józefa Turczyńskiego, Henryka Melcera, Józefa Smidowicza oraz skrzypków: Stanisława Barcewicza, Pawła Kochańskiego, Bronisława Hubermana. W 1911 roku L. Wawrzynowicz zainicjował cykl koncertów umuzykalniających dla szkół, połączonych z pogadankami o muzyce. Zasadniczą domeną jego działalności, obok wzmiankowanych wyżej, była twórczość kompozytorska. Ludwik Wawrzynowicz jest autorem szeregu dzieł instrumentalnych, wśród których szczególną uwagę zwracają utwory fortepianowe. Do najważniejszych dzieł Ludwika Wawrzynowicza należy 4-aktowa opera dziecięca Baba Jaga, z librettem według Janiny Porazińskiej.(źródło: Wikipedia)
Tadeusz Wawrzynowicz (ur. 15.VII. 1905 w Częstochowie -zm. 19.I. 1985 tamże), syn kompozytora Ludwika Wawrzynowicza, skrzypek, pedagog, działacz muzyczny. Studia muzyczne w zakresie gry skrzypcowej odbywał w Warszawie, następnie w Wiedniu u Carla Flescha i w Poznaniu u Zdzisława Jahnkego. Od 1928 pracował w Częstochowie. W latach 1928 - 1945 prowadził klasę skrzypiec w szkole muzycznej Ludwika Wawrzynowicza. W tym okresie pracował także w Seminarium Nauczycielskim i Gimnazjum, w charakterze nauczyciela śpiewu i muzyki. Był także dyrygentem chóru jasnogórskiego. W okresie drugiej wojny światowej (1939 - 1945) prowadził w Częstochowie konspiracyjną naukę muzyki. W 1945 roku, wraz z Edwardem Mąkoszą, Romanem Kuklewiczem i Stanisławem Jarzębskim, zorganizował w Częstochowie Instytut Muzyczny Kolegium Nauczycieli Muzyki.

Elżbieta Wojnowska (ur. 19 listopada 1948, Częstochowa) — piosenkarka, kompozytorka, aktorka i pedagog. Po nauce w I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Częstochowie ukończyła Studium Nauczycielskie w Cieszynie (kierunek wychowanie muzyczne) i była studentką historii sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.Była wykładowcą PWSFTviT w Łodzi oraz Wyższej Szkole Aktorskiej Machulskich w Warszawie. 


Mieczysław Wojnicki (ur. 18.IX. 1919 w Częstochowie - zm. 13.I. 2007 w Warszawie) – polski piosenkarz i aktor operetkowy, wykonawca znanych przebojów z lat 60. Prawdziwe nazwisko: JARCA. Absolwent Gimnazjum im. R. Traugutta w Częstochowie (1938). Ukończył Wydział Aktorski PWST w Krakowie, a zadebiutował w 1944 roku w Wilnie. Uczeń Ady Sari. W latach 40. pracował w teatrach muzycznych Poznania i Łodzi, od 1949 w Warszawie, zdobył popularność jako czołowy artysta operetki. Od lat 50. współpracował także z kabaretami (np. Wagabunda) i grupami estradowymi, między innymi Podwieczorek przy mikrofonie. Na początku lat 50. wystąpił w epizodach filmowych: "Miasto nieujarzmione" (1950) jako żołnierz niemiecki oraz "Młodość Chopina" (1951) jako porucznik Pisarzewski. Często był autorem słów do śpiewanych włoskich piosenek. Najbardziej znane z wykonywanych przez niego utworów, to: Kaczuszka i mak, Jabłuszko pełne snu, Zakochani są wśród nas. 

Jarosław Woszczyna absolwent akademii muzycznej wydz. instrumentalnego.  saksofonista, klarnecista, kompozytor. Gra na saksofonach: sopranowym, altowym, tenorowym, barytonowym, klarnecie a także „elektronicznym saksofonie” z ang. EWI (Electric Wind Instrument) .Od lat 80-tych, związany z czołówką polskich zespołów i wykonawców m.in. T.LOVE, DAAB, YA HOZNA (RENETA PRZEMYK), FORMACJA NIEŻYWYCH SCHABUFF, SAMI SWOI, EWA BŁASZCZYK, ORKIESTRA ALEX BAND. Dokonał wielu nagrań w tym płytowych,video clipów,programów radiowych i TV. Wielokrotnie występował na festiwalach i ważnych imprezach w kraju i za granicą m.in.: Opole,Sopot,Jarocin, Róbreggae, Fama, Rockowisko, Festiwal Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu.W latach 80-tych i 90-tych na stałe współpracował jako muzyk, z teatrami wrocławskimi, głównie z Teatrem Współczesnym. Od 2000r związany z Gliwickim Teatrem Muzycznym. Komponuje i nagrywa muzykę m.in. do spektakli teatralnych i bajek dla dzieci, do audiobooków, na potrzeby reklamy radiowej i telewizyjnej.

Dzięki stypendium Wydziału Kultury w Częstochowie, w 2006r wydał autorską płytę „Tylko miłość zabiorę…” W nagraniach udział wzięli: orkiestra symfoniczna, chór, zespół jazzowy, soliści. Ten zróżnicowany materiał muzyczny, w całości skomponowany, zaaranżowany i wyprodukowany przez J.W. stanowi oryginalną, muzyczną wizytówkę tego artysty.
Laureat Nagrody Miasta Częstochowy w Dziedzinie Kultury za rok 2012 w kategorii muzyki za całokształt działalności kompozytorskiej i wykonawczej. W roku 2013 w ramach akcji „Aleje tu się dzieje”, miał miejsce cykl plenerowych koncertów pod wspólnym tytułem „Muzyczny Punkt Spotkań Jarosława Woszczyny”. Drugim ważnym wydarzeniem w roku 2013 było wejście na ekrany kin najnowszego filmu Andrzeja Wajdy pt. „Wałęsa. Człowiek z nadziei” W ścieżce dźwiękowej filmu znalazł się utwór wykonywany przez zespół Daab pt. „Fala ludzkich serc”, którego Jarosław Woszczyna jest współautorem i aranżerem sekcji instrumentów dętych. Film był tegorocznym polskim kandydatem do Oskara nominowanym przez Polski Komitet Oskarów.W 2014 otrzymał honorową odznakę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego "Zasłużony dla Kultury Polskiej".


Zespół "Nefre" powstała na początku 2006 r w Częstochowie. Jej założyciele Piotr „Dziker” Chrząstek oraz Kamil „Kamilos” Ostrowski współtworzyli i współpracowali wcześniej m.in. z Lari Fari, Ideo, Natanael, Habakuk. NEFRE obecnie liczy 7 osób, są wśród nich muzycy sesyjni grający na co dzień z czołówką polskiego szołbiznesu muzycznego. 
Stylistyka grupy łączy w sobie takie gatunki jak reggae, ragga, hip-hop i funk.  W maju 2009 r. grupa NEFRE została nominowana przez współorganizatorów największego festiwalu muzyki reggae w Europie – Rototom Festival (Włochy) do European Reggae Contest 2009 (Europejski Konkurs Reggae) i dzięki głosom internautów zajęła II miejsce wśród polskich zespołów a III spośród zgłoszonych blisko 100 zespołów z całej Europy potwierdzając tym samym swoją dużą popularność wśród fanów muzyki reggae. 


Marcin Józef Żebrowski (ur. 1702 w Magnuszewie, zm. 29 czerwca 1770 w Wieluniu) – polski skrzypek i kompozytor. W latach 1748-1765 był członkiem Kapeli Jasnogórskiej w klasztorze Paulinów w Częstochowie, jako kompozytor, skrzypek, śpiewak i pedagog. Tworzył kompozycje instrumentalne (sonaty "pro processione") i wokalno-instrumentalne (msze, m.in. Pastoritia, Pastoralis, Magnificat, arie, duet, Rorate coeli, Mittit ad Virginem, nieszpory). Jego twórczość zalicza się do nurtu wczesnego klasycyzmu z elementami baroku. Częste są w niej nawiązania do polskiego folkloru muzycznego. Jego utwory zachowały się w Częstochowie, w Staniątkach i w krakowskiej bibliotece dominikanów. W zbiorach Biblioteki Jasnogórskiej przechowywanych jest 31 jego utworów. (źródło: Wikipedia)