Człowiek roku 1912 - Kazimierz Okuszko

Był lekarzem, działaczem społecznym, socjalistycznym i niepodległościowym, radnym miejskim. W roku 1912 został naczelnym lekarzem szpitala Huty „Częstochowa” w Rakowie.

Kazimierz Okuszko urodził się 16 stycznia 1876 r. w Szumsku, w guberni kieleckiej. Był synem Antoniego i Kazimiery z Zarzeckich.

Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, a ukończył Wydział Medyczny Uniwersytetu Jagiellońskiego (dyplom otrzymał 25 lipca 1904 r.), potem obronił doktorat. Od ok. 1900 r. związany z ruchem socjalistycznym. Od 1903 r. należał do Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS); w Krakowie był członkiem Organizacji Zagranicznej PPS.

W sierpniu 1904 r. powrócił do Królestwa Polskiego. Prowadził praktykę lekarską w Sosnowcu, a później podjął pracę w ambulatorium, a od 1906 r. także w szpitalu Huty „Częstochowa” Bernarda Hantkego w Rakowie (od 1928 r. dzielnica Częstochowy). Należał w Rakowie do komisji lekarskiej oceniającej stan zdrowia pracowników, którzy ulegli nieszczęśliwym wypadkom, a także do komisji sanitarnej, dokonującej kontroli domów w Rakowie. Prowadził prelekcje dotyczące ochrony zdrowia.

Na początku marca 1910 r. odszedł ze Szpitala Huty „Częstochowa” („ku ogólnemu żalowi pracowników”, jak podawał „Goniec Częstochowski”), przeniósł się do Praszki. Tam był lekarzem prowadzącym wolną praktykę. W grudniu 1912 r. powrócił do szpitala hutniczego (na miejsce naczelnego lekarza doktora Przemysława Rudzkiego). Udzielał się w Rakowskim Gnieździe Towarzystwa Opieki nad Dziećmi.

W czasie I wojny światowej Okuszko angażował się w działalność oświatową i kulturalną: od sierpnia 1914 r. prowadził zajęcia w szkole, którą uruchomiła huta, w latach 1915–17 był wykładowcą (z psychologii, anatomii i fizjologii) na kursach samokształcenia w Częstochowie i Rakowie, w końcu 1916 r. był współzałożycielem, później członkiem zarządu (sekretarzem, wiceprezesem) Towarzystwa Biblioteki Publicznej im. Władysława Biegańskiego w Częstochowie; starał się o fundusze na zakup książek, złożył też wniosek w sprawie pozyskania dla biblioteki odpowiedniego budynku.

W lipcu 1917 r. przeprowadził się z Rakowa do Częstochowy, zamieszkał przy ul. Teatralnej (obecnie al. Kościuszki), a w 1918 r. przy ul. Dąbrowskiego 6. Od początku 1915 r. należał w Częstochowie do Komitetu Narodowego podporządkowanego Komitetowi Naczelnemu Zjednoczenia Stronnictw Niepodległościowych. Od końca 1916 r. uczestniczył w działaniach prowadzonych przez Centralny Komitet Narodowy w Częstochowie; w 1917 r. był jednym z twórców programu wydziału częstochowskiego Rady Narodowej. W lutym tego roku należał do założycieli Towarzystwa „Piechur” (wybrano go zastępcą członka zarządu), które było egidą Polskiej Organizacji Wojskowej w Częstochowie.

Od marca 1919 r. w ramach Organizacji Pomocy Żołnierzowi Polskiemu prowadził wykłady na kursach sanitarnych. W maju tego roku. wziął udział w zebraniu organizacyjnym Polskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża (później Polski Czerwony Krzyż – PCK); został wiceprezesem tymczasowego zarządu oddziału częstochowskiego. Do końca lat 20. działał w miejscowym oddziale PCK; w latach 1926–27 należał do komisji rewizyjnej.

Od początku lat 20. był lekarzem Powiatowej Kasy Chorych. W roku 1926 należał do organizatorów Częstochowskiego Towarzystwa Przeciwgruźliczego oraz Poradni Przeciwgruźliczej (w której pracował jako lekarz chorób dziecięcych).

Okuszko uczestniczył również w życiu samorządowym miasta: w 1928 r. wszedł do Rady Miejskiej (z listy zastępców, na miejsce Jana Kozickiego, który zrzekł się mandatu). W tym czasie należał do Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Udzielał się w Stowarzyszeniu Pracy Społeczno-Wychowawczej im. Marszałka J. Piłsudskiego.

Kazimierz Okuszko interesował się filozofią, wygłaszał referaty, był autorem opracowania „Filozoficzna działalność Władysława Biegańskiego”. Odznaczony Krzyżem Niepodległości (1931) i Złotym Krzyżem Zasługi.

Zmarł 27 października 1931 r. w Warszawie.

Jego żoną (od 1910 r.) była Zofia Ludmiła Głuchowska, siostra Janusza Głuchowskiego, generała Wojska Polskiego.

Fotografie:

Kazimierz Okuszko - portret

Komitet Narodowy w Częstochowie, 1915 r., Okuszko siedzi drugi od lewej