SZUKAJ
CO/GDZIE/KIEDY W CZĘSTOCHOWIE Portal kulturalny

Piotr Karoński

Czterdzieści lat bez zmęczenia materiału

20 października 2026
Udostępnij

Jest koniec lat osiemdziesiątych. Słucham namiętnie Listy Przebojów Rozgłośni Harcerskiej. W czasach PRL-u jest skarbnicą alternatywnego brzmienia, którego próżno szukać w innych mediach. Do radia podłączam magnetofon i nagrywam na kasety większość utworów. TZN Xenna, Brzytwa Ojca, Siekiera, Rokosz, Kult, Bóm Wakacje w Rzymie… nie sposób wymienić wszystkich. Wśród nich jest również Farben Lehre z utworem „Helikoptery". Mam to nagranie na kasecie Ferrum Forte C-90 Stilon Gorzów. Nazwę zespołu piszę ze słuchu i zamiast Farben na wkładce widnieje Farmer.

middle-DSC07214-1.jpg

Niecałe 40 lat później, 2 października 2026 roku wchodzę do Muzycznej Mety. W ten piątkowy wieczór Farben Lehre (już od dawna wiem, jak prawidłowo pisać nazwę grupy) grają koncert w ramach trasy z okazji 40-lecia działalności. Towarzyszą im jako support Stare Dziady. Ta nazwa może wydawać się ukłonem w moją stronę i pewnej części publiczności. Ale to tylko pozory, bo w naszych żyłach płynie nadal pewien procent punkowej krwi.

Klub przy Jasnogórskiej szybko wypełnia się ludźmi. Widzę twarze rówieśników, z którymi równie dobrze mógłbym wtedy, w latach osiemdziesiątych, wymieniać się zdartymi kasetami, ale widzę też młodzież i tych, których w sztuczny sposób szufladkuje się różnymi literami, nazywając pokoleniem x, y, z, itd. Ten wiekowy eklektyzm, to coś, co samo w sobie niesie fantastyczny ładunek nadziei.

middle-DSC07131-1.jpg

Koncert czas zacząć. Stare Dziady już od pierwszych taktów rozgrzewają przestrzeń Mety, do takiej temperatury, że mimowolnie przypomina mi się powtarzany do znudzenia, wyświechtany tekst o numerze PESEL. Jednak coś w nim jest, bo nie tylko dla grających właśnie muzyków, to faktycznie tylko ciąg niewiele znaczących cyfr. Dla nas tu i teraz także. Jest energia, jest klimat, jest muzyka, jest to, po co tu przyszliśmy, jest dobrze. Stare Dziady łączą wszystkich w jeden pozytywnie skonstruowany organizm i jest to doskonałe preludium do tego, co nastąpi za chwilę.

Gdy po przerwie pojawiają się chłopaki (nie potrafię o nich myśleć inaczej) z Płocka – Wojtek, Konrad, Filip i Gerard – czas nagle zwalnia, by po chwili ruszyć z prędkością pędzącego pociągu z lokomotywą z wymalowanym farbą napisem Punks Not Dead. Czterdzieści lat minęło jak jeden dzień od 1986 roku, a oni wciąż ładują w nas tę samą bezkompromisową, brawurową energię. Nie ma mowy o zmęczeniu materiału czy odcinaniu kuponów. To wciąż ten sam szczery, ostry przekaz, muzyka wolna od kompleksów i grana na sto procent.

middle-DSC07404-1.jpg

Kolumny rozrywają charakterystyczne akordy, a publiczność daje się wciągnąć w wir ponadczasowego pogo. Z każdym kolejnym numerem, wyciągniętym z bogatego, liczącego piętnaście studyjnych płyt dorobku, czuć niesamowitą nić porozumienia między zespołem a publiką. To czego doświadczamy, nie jest rutynowym odgrywaniem jubileuszowej playlisty ze składanki Farben Lehre „40". To raczej głośne, spocone spotkanie starych kumpli zmieszane z młodą krwią. To przenikanie energii, to poczucie więzi spotęgowane wspólnym śpiewaniem wraz z Wojtkiem tekstów, które dla wielu z nas stanowiły ścieżkę dźwiękową dorastania i paletę barw, pokrywających szarą rzeczywistość peerelowskiego podwórka.

I pomyśleć, że moja podróż z nimi zaczęła się od zniekształconych, zgrywanych z radia "Helikopterów" na miernej jakości taśmie zamkniętej w kasecie Stilon… Sam chwilami nie mogę w to uwierzyć.

middle-DSC07445-1.jpg

Wojtek Wojda przypomina ze sceny żelazne motto zespołu: gramy dopóki sprawia nam to przyjemność, dopóki mamy coś do powiedzenia i dopóki to, co robimy, jest komukolwiek potrzebne. Patrząc na rozkrzyczany i zachwycony tłum w częstochowskim klubie, odpowiedź nasuwa się sama – są nam cholernie potrzebni.

Wychodzę w chłodną, październikową noc na ulice Częstochowy, czując dzwonienie w uszach i ten specyficzny rodzaj ogromnej satysfakcji, którą daje tylko autentyczny rockowy gig.

Cześć publiki z pewnością zdarła gardła, czy złapała zadyszkę w pogo, ale to nieważne. Ważne, że punkowa załoga trzyma się mocno i wciąż ma nam tak wiele do wykrzyczenia. A my cóż… starzejąc się nie pozbywamy się z kieszeni kamieni, które włożyliśmy idąc dawno, dawno temu na swój pierwszy w życiu punkowy koncert.

Fot. Piotr Karoński


Galeria zdjęć

20 października 2026
Piotr Karoński
2 października w klubie Muzyczna Meta odbył się koncert z okazji 40-lecia zespołu Farben Lehre. Jako support wystąpiła grupa Stare Dziady.

Piotr Karoński - czytaj więcej