Od leśnej ciszy do eksplozji energii i koloru
Dwie wystawy i dwa odmienne języki stworzyły spójną opowieść o współczesnym malarstwie – takim, które nie upraszcza doświadczenia, lecz konsekwentnie je pogłębia.

5 grudnia Konduktorownia stała się przestrzenią podwójnego wydarzenia – nie tylko dwóch wystaw, lecz także dwóch wyraźnie odmiennych sposobów myślenia o malarstwie.
Wieczór rozpoczął się w dolnej sali Regionalnego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych wernisażem ekspozycji „Las” Martty Węg, by niespełna pół godziny później przenieść publiczność na piętro, gdzie czekała wystawa „Impuls. Energia, pasja, kolor” autorstwa Soni Wojtysek i Tomasza Wojtyska.
Oba wernisaże otwierała Anita Grobelak, wprowadzając widzów w kontekst prezentowanych projektów i porządkując ten intensywny, wielowątkowy wieczór. Taki układ czasowy i przestrzenny pozwalał doświadczyć malarstwa jako sekwencji nastrojów: od skupienia i kontemplacji po ekspresję i wizualną eksplozję.
Wystawa Martty Węg przyciągnęła liczną publiczność, co nie dziwi, biorąc pod uwagę pozycję artystki. Absolwentka Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie, laureatka prestiżowych nagród i stypendiów, autorka kilkudziesięciu wystaw indywidualnych i uczestniczka ponad stu pięćdziesięciu ekspozycji zbiorowych w kraju i za granicą, od lat konsekwentnie buduje własny, rozpoznawalny język malarski.

„Las” nie jest w jej dorobku tematem nowym, lecz tym razem został zaprezentowany jako spójny, dojrzały cykl, w którym natura przestaje być jedynie motywem, a staje się pełnoprawnym polem emocjonalnego doświadczenia.
Już pierwsze zetknięcie z ekspozycją dawało pewność, że mamy do czynienia z malarstwem figuratywnym, które świadomie unika dosłowności. Las u Węg nie jest topograficznie określony ani realistycznie odtworzony. Funkcjonuje raczej jako przestrzeń pamięci i wewnętrznej projekcji, gęsta od światła, rytmów i subtelnych napięć kolorystycznych. Rozedrgana faktura i sposób prowadzenia farby przywodzą na myśl tradycję impresjonizmu, rozumianego jednak nie jako stylistyczny punkt odniesienia, lecz jako metoda rejestrowania wrażeń i stanów emocjonalnych.
Obecne w obrazach kobiece postaci nie pełnią roli narracyjnych bohaterek. Są raczej mediatorami pomiędzy widzem a pejzażem, elementami wtopionymi w strukturę obrazu, które wzmacniają jego intymny charakter. To malarstwo wymagające czasu i uwagi, skłaniające do zwolnienia tempa odbioru.
Podczas wernisażu wyraźnie dało się odczuć, że ekspozycja narzuca własny rytm – rozmowy były spokojne, a odbiorcy długo zatrzymywali się przed poszczególnymi pracami. „Las” okazał się propozycją wyciszoną, ale daleką od eskapizmu; raczej sugestią, że kontakt z naturą może być formą porządkowania własnych emocji.
Zupełnie inne rejestry świadomości i postrzegania uruchamiała wystawa „Impuls. Energia, pasja, kolor” w sali górnej Konduktorowni. Prace Soni Wojtysek i Tomasza Wojtyska, mimo wyraźnych różnic tematycznych, zostały zestawione w sposób podkreślający ich wspólny fundament: intensywne myślenie kolorem i zamiłowanie do ekspresji. Atmosfera tej części wieczoru była bardziej dynamiczna, a publiczność intensywnie wchodziła w dialog z obrazami.
Sonia Wojtysek, absolwentka Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, dyplomantka pracowni prof. Wernera Lubosa, od lat konsekwentnie rozwija malarstwo oparte na barwie i zmysłowości. Jej dorobek obejmuje zarówno wystawy indywidualne, jak i liczne prezentacje zbiorowe w Polsce i za granicą, a także stałe ekspozycje prac w przestrzeniach publicznych.

Na prezentowanych obrazach buduje świat inspirowany południem Europy – światłem, codziennością i kulturą wizualną regionu. Motywy kulinarne i dekoracyjne stają się pretekstem do opowieści o przyjemności patrzenia i doświadczania koloru jako nośnika emocji.
Twórczość Tomasza Wojtyska, absolwenta tej samej uczelni i członka ZPAP Okręgu Częstochowskiego, wnosi do wystawy element napięcia i ruchu. Artysta wielokrotnie nagradzany stypendiami artystycznymi Prezydenta Miasta Częstochowy, od lat prezentuje swoje prace na wystawach w kraju i za granicą. Zaprezentowane w Konduktorowni obrazy poświęcone sportowi, koncentrują się na chwili maksymalnego wysiłku – zatrzymują moment tuż przed kulminacją.
Dynamiczne kompozycje i nasycona kolorystyka sprawiają, że gest i emocja stają się ważniejsze niż dosłowność przedstawienia.

Zestawienie prac Soni i Tomasza nie prowadziło do dysonansu, lecz do dialogu dwóch temperamentów. Wspólnym polem była ekspresja rozumiana jako świadome operowanie formą i kolorem w celu wywołania silnej reakcji odbiorcy.
Wystawę "Las" można oglądać w Konduktorowni do 21 grudnia, a „Impuls. Energia, pasja, kolor” - do 23 grudnia. Z kolei 22 grudnia w industrialnym gmachu odbędzie się publiczna obrona rozprawy doktorskiej Jakuba Dziewita.Tytuł wystawy to "Trójstyk. Esej fotograficzno-performatywny". Zaplanowano również oprowadzanie autorskie po tej ekspozycji, które przypadnie na wtorek, 23 grudnia na godz. 12.00.
Fot. Piotr Karoński
