Przepis na dramę
Pomysł na filmowy wieczór? OKF przygotował dwie filmowe propozycje dla tych, którzy lubią kino popularne, które potrafi zaskoczyć w nieoczywisty sposób. 13 maja o godz. 18.30 rozegra się „Drama”, a dwie godziny później będzie można poznać „Przepis na morderstwo”.

Te tytuły obejrzałam przedpremierowo i cieszę się, że w maju trafiły na ekran „Iluzji”. „Drama” mnie zaskoczyła. Dałam się zwabić wizji ślubnej oprawy, kampanii rodem z weselnych zaproszeń, no i nazwiskom odtwórców głównych ról. Narzeczonych grają bowiem Zendaya i Robert Pattinson, których aktorstwo bardzo lubię. Ale skoro za reżyserię odpowiada Norweg Kristoffer Borgli, wiadomo że musi być tu haczyk (wystarczy spojrzeć na jego poprzednie obrazy: „Chora na siebie” i „Dream Scenario”). Jest więc Emma i Charlie, piękni, młodzi i z perspektywami. Ona nie słyszy na jedno ucho, to komplikuje mężczyźnie oczarowanie jej w kawiarni, ale finalnie idą na randkę. On udaje, że przeczytał jej ulubioną książkę, ona zdaje się w to wierzyć. Jest radośnie, dowcipnie i romantycznie (a przynajmniej po części).
Najgorsza rzecz, którą masz na koncie?
Będzie ślub, przygotowania trwają, pan młody pisze weselną mowę, drużbowie trzymają rękę na pulsie. Podczas degustacji wina (wybór trunku na przyjęcie jest przecież podstawą), po którymś już kieliszku, narzeczeni i świadkowie, grają w niewinną (oj nie!) grę. Pada krótkie pytanie o najgorszą rzecz, którą każdy z tej czwórki ma na sumieniu.

Odpowiedzi są różne, często średnio chwalebne, aż do głosu dochodzi panna młoda. W opisie filmu przeczytałam Pozornie idealna para przechodzi kryzys, gdy na kilka dni przed ślubem na jaw wychodzą skrywane tajemnice. Hmm… do kwestii sekretów podeszłam stereotypowo. Romans? Nieunieważnione małżeństwo? Kłopoty rodzinne? Długi? Hazard? Inne uzależnienie? Nic podobnego! Borgali miał na to zupełnie inny, kontrowersyjny dosyć pomysł. Nie zdradzę jaki, też dajcie się zaskoczyć.
Komedii romantycznej tu nie będzie, będzie bardziej dramat (choć z komediowym echem), a właściwie tytułowa drama i etyczne rozważania. Bliżej od hollywoodzkiego blichtru jest tu do obrazów, które chętnie goszczą na ekranach kin studyjnych. W drodze do zakończenia (oceńcie czy to happy, czy tylko end) stać będzie sporo moralnych rozkmin. A wszystko to dobrze zagrane i zgrabnie wizualnie (muzycznie zresztą też) oprawione.
Jak wyeliminować krewnych?
A teraz film numer dwa. Tu – jako fanka Agathy Christie - dałam się złapać na tytuł. Lubię stylowe, kryminalne kino, zagadki, tajemnice i śledztwa. A tu wabik był bardzo konkretny. Wydziedziczony przez swoją bajecznie bogatą rodzinę Becket Redfellow postanawia za wszelką cenę odzyskać należną mu fortunę. Na drodze do celu stoi jednak „tylko” jedna przeszkoda – musi po kolei wyeliminować siedmioro krewnych. Brzmi jak historia napisana przez moją ulubioną (patrzcie powyżej) autorkę.

I na „dzień dobry” jest nieprzewidywalnie. Wydaje się, że historię oglądamy już od końca. Definitywnego, bo Becket czeka w celi na egzekucję i rozlicza się z grzechów przed duchownym. Ma o czym opowiadać. I nikt chyba się nie dziwi, że ustawionych członków swojego znamienitego rodu, nie darzy (delikatnie mówiąc) sympatią. Przepisy na to, jak się ich pozbyć (na dobre) są dosyć nieszablonowe. Od razu zaczynamy mu w tym morderczym procederze kibicować.
Jakby komplikacji było mało, to w grę wplątuje się Julia, ukochana z dzieciństwa, kapryśna bogaczka, której strach wchodzić w drogę. To ona sprawia, że kwestia tego, co zabił, nie do końca jest taka pewna.
Ogląda się – mimo że trup pada gęsto (odbieram to jako atut) – przyjemnie (to nie jest ociekający krwią klimat). Ja dokonałabym jednak drastycznych skrótów i przyspieszyła tempo. Taki to już syndrom niecierpliwych i będących ciągle w niedoczasie.
Na uwagę zasługuje obsada. W roli głównej uwodzi Glen Powell (znany jako Hangman z „Top Gun: Maverick”). Julią jest tu Margaret Qualley, o której było głośno za sprawą „Substancji” (zebrała za nią szereg nominacji i kilka nagród). Nestora bogatego rodu gra Ed Harris, który jest marką samą w sobie. A do puli – jako wujka Warrena (jedynego Redfellowa, którego żal) – dochodzi jeszcze Bill Camp, ceniony za role w m.in. „Uznanym za niewinnego” czy „Gambicie królowej”.

Kiedy do kina?
13 maja „Drama” grana będzie o godz. 18.30, a „Przepis na morderstwo” o godz.20.00. Na oba filmy można wybrać się także w czwartek, 14 maja. Tym razem OKF wyświetli „Przepis” o godz. 14.45, a „Dramę” o godz. 20.30. Bilety normalne kosztują 20 zł, a ulgowe – 18 zł.
A już od najbliższego piątku Iluzja szykuje kolejną dawkę nowych tytułów. Na czele listy stoi „Normal”, czyli propozycja twórców „Johna Wicka” i „Nobody”, w której główną rolę gra Bob Odenkirk. Na ekranie mroczne sekrety pozornie spokojnego miasteczka i szeryf, który zamierza zrobić w nim porządek. Nie wiem, jak Wy, ale zamierzam obejrzeć.
Szczegółowy repertuar studyjnego kina znajdziecie na stronie okf.czest.pl.
Fot. archiwum OKF
