Urodzony w Poznaniu w 1964 roku. Dyplom z malarstwa w pracowni prof. Włodzimierza Dudkowiaka oraz z rzeźby w pracowni prof. Macieja Szańkowskiego w PWSSP w Poznaniu w 1988 roku. Od 1989 roku związany z Akademią Sztuk Pięknych w Poznaniu a obecnie Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu. Pracuje na stanowisku profesora zwyczajnego i prowadzi pracownię działań przestrzennych na Wydziale Rzeźby. W latach 1999-2002 był prodziekanem Wydziału Edukacji Artystycznej w ASP w Poznaniu. W latach 2002-2008 pełnił funkcję prorektora ds. studenckich i współpracy z zagranicą. Rektor Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu w latach 2008-2016. Członek Stowarzyszenia Artystyczno-Edukacyjnego Magazyn, którego jest współzałożycielem wraz z Tadeuszem Wieczorkiem, Piotrem Pawlakiem i Wojciechem Nowakiem. Zajmuje się instalacją, obiektem, rysunkiem i malarstwem. Swoje prace prezentował na różnych wystawach zbiorowych i indywidualnych, między innymi: w Polsce, Niemczech, Słowacji, Czechach, Bośni i Hercegowinie, Rosji, Ukrainie, Finlandii, Austrii, Szwecji, Japonii, Hiszpanii, Meksyku, Węgrzech, Wielkiej Brytanii, Litwie, Szwajcarii, Izraelu i USA. Brał udział w licznych spotkaniach i konferencjach dotyczących edukacji artystycznej. Zrealizował kilkadziesiąt warsztatów autorskich w kraju i zagranicą. Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach państwowych i prywatnych w kraju i zagranicą.

HONTOLOGICZNY WGLĄD

„Jacques Lacan stworzył termin ,,hontologia”, który ze względu na bezdźwięczne ,,h” w języku francuskim brzmi identycznie jak ,,ontologia”. Honte w języku francuskim znaczy wstyd. Zatem istnienie zawiera w sobie cichy, niesłyszalny wstyd. Mamy świadomość tego widma i nic z nim nie możemy zrobić”- stwierdza w materiałach do katalogu wystawy autor – Marcin Berdyszak. Gra słów, którą posłużył się Lacan jest w języku francuskim niesłyszalna, ale wskazuje na ważną kwestię, a mianowicie wstyd zostaje wpisany jako zasadniczo (h)ontologiczny. Innymi słowy, w rozumieniu Lacana mamy tu do czynienia ze „wstydem życia”, który odzwierciedla „wstyd bycia” w rozumieniu Heideggera: „Bycie samo w sobie”, mówi nam Lacan, „niesie ze sobą wstyd, wstyd bycia”. Jednocześnie podkreśla się w tej wykładni, że tenże wstyd pozwala doświadczyć siebie jako podmiotu. Dzieła Marcina Berdyszaka prezentowane w ramach tytułu „Hontologiczny wgląd” możemy więc odczytać jako gry tożsamościowe, rozgrywane w rozmaitych kontekstach. Gry, które wykorzystują napięcie powstałe, z jednej strony z chęci pozbycia się wstydu, z drugiej zaś strony, wiedzy, iż odczuwanie wstydu świadczy o podmiotowości.

Barbara Major,
na podstawie: materiałów przysłanych przez Marcina Berdyszaka
oraz Delphine Scotto di Vettimo, Elementos para uma teoria da vergonha na psicose, Rev. Latinoam. Psicopat. Fund., IX, 3, 496-507

źródło: https://tiny.pl/xk4bgp1r