Shelley od trzech dekad występuje jako tancerka w rozbieranej rewii w Las Vegas. Swoją pracę traktuje nie tylko jako formę rozrywki dla masowego odbiorcy, ale przede wszystkim sztukę, korzeniami sięgającą do najlepszych wzorców francuskiej burleski. Choć osiągnęła mistrzostwo w swoim fachu, prowadzący show postanawiają zastąpić ją młodszym, „wizualnie apetyczniejszym” pokoleniem. Shelley staje więc przed dylematem: co zrobić dalej ze swoim życiem, skoro jej największy atut – ciało – przestało być atrakcyjne? Las Vegas w trzecim pełnometrażowym filmie Gii Coppoli wygląda inaczej niż zwykle. Jest miastem melancholii, miękkiego światła i błękitu: akcja rozgrywa się zimą, niebo często zasnuwają chmury, hula wiatr. Nie ma też tłumu turystów, w końcu to historia o schyłku pewnego widowiska. Scenarzystka Kate Gersten inspirowała się prawdziwą rewią, Jubilee, wystawioną po raz ostatni w 2016 roku. Teatr, w którym pracuje główna bohaterka po kilku dekadach zmienia program. Shelley to tancerka po pięćdziesiątce, bez klasycznego wykształcenia (co zostanie jej w pewnym momencie brutalnie wytknięte), a rewia jest jej całym światem. Kobieta ma dumę artystki i czuje się spadkobierczynią francuskich estrad. Intymne zdjęcia autorstwa Autumn Durald Arkapaw, stałej współpracowniczki Coppoli, pozwalają wejść do odchodzącego w przeszłość, gasnącego mikrokosmosu. Kruchej Pameli Anderson towarzyszą tu m.in. Jamie Lee Curtis, Dave Bautista, Billie Lourd i Kiernan Shipka – obsada, która zbiorowo została nagrodzona przez jury festiwalu filmowego w San Sebastián za prawdę, niuans, dużą subtelność i powściągliwość.

źródło: https://tiny.pl/g61n1jhx